1 september 2019

De Prestatiegeneratie- Jeroen van Baar ★★★★

Door Tabitha

Lees deze en andere boekrecensies op mijn Goodreads pagina

[rating stars=”4.0″]

Goed en herkenbaar boek(je) van Jeroen van Baar.
Hij schetst treffend hoe millennials vaak ‘maximalisten’ zijn geworden die bij alles in hun leven het beste willen en hoge verwachtingen hebben.
Het boek leest gemakkelijk en wordt ondersteund door leuke anekdotes.
Wel worden er veel grote uitspraken gedaan die denk ik niet van toepassing zijn op de hele generatie namens wie van Baar zegt te spreken. Ook vraag ik me af in hoeverre hij zijn eigen advies tot middelmatigheid ook daadwerkelijk opvolgt.
Sterk is hoe hij in elk hoofdstukje weer een ander aspect van de prestatiegeneratie uitlicht en keuzestress, relaties, de perfecte baan, sociale media, opleiding en zingeving bespreekt.
Verrassend vond ik hoe positief Jeroen van Baar de rol van geloof en religie benoemt als tegengeluid bij het prestatiedenken.

Wie perfectie probeert te implementeren in een van nature imperfect mens, is óf gek óf een motivational speaker.

Jeroen van Baar in De Prestatiegeneratie, p. 122

Boeiende quotes:

“Hierin verschillen gelovigen van het atheïstische gros van mijn generatie. Waar gelovige jongeren hun prestaties als een cadeautje van God zien, zie ik ze als mijn eigen verdienste. De vooraanstaande theoloog Erik Borgman zei in een interview: ‘Toegeven dat je een rotleven hebt is tegenwoordig taboe. Je mag blijkbaar niet zeggen: ik sta met lege handen’. Christenen leren hun kwetsbaarheid juist wel te tonen. Ze hebben met het woord ‘voorzienigheid’ het toeval geaccepteerd en het rotleven betekenis gegeven.” (p. 112)

“Ik denk niet dat geloof direct gelukkig maakt, maar het kan wel grenzen stellen aan de haast oneindige hoeveelheid keuzes en mogelijkheden die in onze samenleving bestaat. Daarmee is het een interessante remedie tegen quarterlifecrises en dertigersdilemma’s. Ik heb vaak bij mezelf gedacht: wat zou het heerlijk zijn om in God te geloven, dan weet je tenminste een aantal dingen zeker, hoef je niet zo met jezelf bezig te zijn en heb je vertrouwen in de toekomst.” (p. 113-114)

“Wie perfectie probeert te implementeren in een van nature imperfect mens, is óf gek óf een motivational speaker.” (p. 122)

“Keuzevrijheid heeft dus een keerzijde. Van jongs af aan hebben we geleerd dat alles in het leven om ons draait. […] Wij zijn het die een relatie kunnen aangaan met een vriend of vriendin naar keuze, maar zo gauw we enige keuzevrijheid voor die relatie moeten inleveren geven we niet thuis.” (p. 19)

“In 2012 werd er aan mijn graduate school een nieuw honours programme aangekondigd dat natuurlijk een klinkende naam moest krijgen. Het werd U/SELECT: Utrecht Selective Excellent Life Sciences ExtraCurricular Track. Veel excellenter dan dat wordt het volgens mij niet.” (p. 29)

Lees ook mijn andere boekrecensies: