27 mei 2021

Boekrecensie: De Fundamenten – Ramsey Nasr ★★

Door Tabitha

Deze boekrecensie is een bijdrage van gastrecensent Rik.

Rik's beoordeling:
2/5

Laat ik beginnen door te schrijven dat ik de gepassioneerdheid van het betoog zeer waardeer. De intellectuele zinspelingen en de vlotte schrijfstijl, gecombineerd met de overtuiging van de schrijver, maken het tot mooie vormgegeven essays.

De vurigheid van de schrijver en diens appellerende pleidooi weten een aantal fundamentele zwakheden echter niet te maskeren.
Het is teleurstellend dat de schrijver, welke een waarde toekent aan cultuur en zelf in de cultuursector werkt, diezelfde cultuur genadeloos van enige betekenis ontneemt door in zijn laatste essay de natuurstaat van de mens tot ideaal te verheffen. Het bijna religieuze appel om als enig leidraad de ‘Origins of Species’ van Darwin te erkennen is, voor iedereen die dit boek ooit heeft gelezen, volstrekt ongeloofwaardig. Er is immers geen drogere biologische lectuur te vinden dan dit boek, laat staan dat het boek ook maar iets zegt over het menselijke leven (Darwin heeft dat namelijk juist uit dit boek weggelaten vanwege de te verwachten reacties en het later opgetekend in ‘Descent of Man’).

Bron: volkskrant.nl

Ook het continue gebruik van toekomstig sentiment als referentie had de schrijver wel mogen verantwoorden en komt op een gegeven moment over als een goedkope retorische truc. Het projecteren van je eigen ideeën op de toekomstige generatie om dit vervolgens weer te gebruiken als kritiek op het heden komt sterk over, maar is slechts een bedekking voor iets wat hij feitelijk ook niet weet. Maar ach, het zal sommige lezers aanspreken.
Dit neemt niet weg dat zijn pleidooi om de wetenschappelijke prognoses omtrent klimaatverandering serieus te nemen mijns inziens terecht zijn en dat deze wel degelijk iets zeggen over de toekomst, in ieder geval meer dan dat de schrijver er zelf van maakt.

Eindconclusie: helaas, met de argumenten die in dit boekje worden aangereikt maak je geen indruk op je eerstvolgende verjaardagsfeest.

Er wordt vaak beweerd dat kunst in tijden van crisis schoonheid en troost kan bieden. Dat lijkt me Dille & Kamille-filosofie. Ik bedoel, het kán natuurlijk; maar kunst is veelal ongemakkelijk, weerbarstig, afstotelijk, schokkend. Ze confronteert ons niet zelden met een gitzwarte kant van onszelf die we in het dagelijks bestaan liever afdekken of vergeten. Kunst toont ons hoe complex de wereld is, maakt hem niet gemakkelijker maar geslaagder, ontregelt in plaats van pasklare antwoorden te bieden, en gedijt veeleer op een gevoel van vervreemding dan op bevestiging. Kunst biedt geen zekerheid.’
Ramsey Nasr
'De Fundamenten'