29 augustus 2021

Opinieartikel Nederlands Dagblad ‘Waar blijft de grote heropeningscampagne van de kerk?’

Door Tabitha

In de vakantie schreef ik onderstaand opinieartikel getiteld ‘Waar blijft de grote heropeningscampagne van de kerk?’
Ik maak me zorgen over de toekomst van de kerk en pleit voor een grote heropeningscampagne nu de kerken weer vrijwel volledig open zijn. Een campagne is nodig om de kerk in een positief daglicht te plaatsen en de zichtbaarheid te vergroten.


Het Nederlands Dagblad heeft het stuk in de krant van 30 augustus ’21 geplaatst.

In de week erna zijn er twee opinieartikelen verschenen als reactie op mijn artikel. Lees het hier.

Lees het artikel via de site van het Nederlands Dagblad (alleen met abonnement):

Waar blijft de grote heropeningscampagne van de kerk?

Na alle beperkende coronamaatregelen gaan de kerken weer open. Dat verdient een landelijke wervingscampagne, een positief geluid om de kerkgemeenschap onder de aandacht te brengen. Waar blijft die campagne?

Na tijden van beperkingen, waarin veel kerken niet meer dan dertig kerkgangers toelieten, is er gelukkig weer meer mogelijk. Sinds eind juni mogen kerken zoveel kerkgangers verwelkomen als dat het gebouw toelaat, de anderhalve meter afstand daarbij in acht nemend.

Dit is een heugelijk feit en wat mij betreft een feestje waard. Mijn eigen kerkbezoek van het afgelopen jaar is op twee handen te tellen, waar het eerst wekelijks was. Daar komt nu verandering in. Na meer dan een jaar verschraald kerkbezoek zijn kerkdiensten en ook andere bijeenkomsten eindelijk weer mogelijk. Samen geloven, vieren, brood en wijn delen en soms kan ook zingen weer. Ook voor de predikant is het een verademing om zich niet slechts tot een camera te richten, maar de gemeente weer voor zich te hebben. Dit zijn allemaal mooie en belangrijke elementen van de kerk en een levende gemeenschap.

De vlag kan dus uit sinds de versoepelingen en ik zit eigenlijk al een tijd te wachten totdat de Protestantse Kerk in Nederland (PKN) met een heropeningscampagne komt. De kerken zijn weer open en de 1,5 miljoen leden die de PKN rijk is en ook alle anderen moeten weten wat de kerk te bieden heeft en dat ze welkom zijn.

Een dergelijke campagne is hard nodig. Discussies over de uitzonderingspositie van kerken in coronatijd en gerelateerde incidenten hebben de positie van de kerk geen goed gedaan. Het is daarom belangrijk om daar een positieve boodschap tegenover te zetten, om de kerk in een wat beter daglicht te zetten en de maatschappelijk relevantie extra te benadrukken. De huidige spandoeken met ‘Houd moed, heb lief’, zijn niet voldoende zijn vrees ik.

Eerder berichtte deze krant al over de terughoudendheid bij Evangelische gelovigen om weer naar de fysieke samenkomsten te gaan (ND, 27 juli 2021). Ook bij voorheen trouwe generatiegenoten – ik ben 23 jaar – uit de breedte van de kerk zie ik dat velen afhaken. Via een livestream kan je gemakkelijk meekijken met de eigen dienst of één van de andere beschikbare theologische smaken. Toch is ook dat vaak lastig vol te houden en zo staat de kerk als geloofsgemeenschap onder druk.

Ik hoor verhalen van jongerengroepen die erachter zijn gekomen dat ze de kerk niet nodig hebben om elkaar te blijven ontmoeten en waarschijnlijk niet meer zullen terugkeren. Dit zijn zorgelijke ontwikkelingen. Dat slechts acht project van de belijdende leden van de PKN jonger is dan veertig jaar stemt toch al niet optimistisch over de toekomst.

Maar we kunnen niet bij de pakken neer gaan zitten. De kerk heeft zoveel moois te bieden en het geloof is er om uit te delen. Daarom is een grote heropeningscampagne hard nodig. Die zou kunnen bestaan uit bijvoorbeeld posters op bushokjes, de inzet van sociale media of banners (spandoeken) – er zijn genoeg mogelijkheden. In 2014 kwamen de Remonstranten met een campagne met posters met slogans als ‘Mijn God kan tegen een grapje.’ Wat je daar ook van vindt, een dergelijke campagne vergroot de zichtbaarheid, vraagt aandacht en brengt een gesprek op gang. Een campagne van de PKN kan bestaan uit posters met slogans als ‘In mijn kerk gaat het om wie ik ben in plaats van wat ik doe’, ‘In mijn kerk komen oude verhalen tot leven’ of ‘In mijn kerk wordt écht geluisterd’. Ze brengen het belang en de relevantie van de kerk onder de aandacht brengen bij een brede doelgroep.
De urgentie is hoog en de luxe om te wachten tot de oude kerkgangers vanzelf weer terugkomen, kan de kerk zich niet meer permitteren. Of het nu landelijk of lokaal is, actie is nodig om het licht van de kerk weer krachtig te laten schijnen.

Reageren? Ik ben benieuwd wat je van het stuk vindt en reageren kan onderaan of door te mailen naar info@tabithavankrimpen.nl

Eerder schreef ik een opinieartikel in het Reformatorisch Dagblad: ‘Kies het onbekende, ontmoet de ander.’

Reacties

Nadat op maandag mijn opinieartikel in de krant was geplaatst, verschenen op donderdag 2 en vrijdag 3 september twee reacties op mijn artikel. De eerste benadrukte dat het belangrijk is om ook senioren in de kerk niet te vergeten. De tweede belichtte dat het in de kerk uiteindelijk om de figuur van Jezus gaat en niet zozeer de gemeenschap.

Daarna werd er op 13 september nog een reactie van Martine Versteeg geplaatst. Zij benadrukt dat een campagne om mensen weer terug naar de kerk te krijgen niet voor iedereen zal werken. Reflectie is nodig op wat we willen behouden en waar nieuwe vormen nodig zijn.

Boeiende aanvullingen die aan het denken zetten en mijn eigen visie ook weer aanscherpen. Mooi dat er zo een debat op gang komt en ik hoop dat er na deze woorden ook tot daden overgegaan wordt.

Lees de artikelen door op onderstaande afbeeldingen te klikken.

Lees ook: