31 januari 2022

Trouw: De zin van Tabitha van Krimpen: Veranderen wat kan, accepteren wat niet kan

Door Tabitha
Voor de rubriek van Trouw ‘De zin van..’ ging ik in gesprek over verandering en wat er in twee jaar coronatijd veranderd is in mijn leven.
“Aan corona en aan het overlijden van mijn vader kan ik niks veranderen, dat moet ik accepteren. Maar ik kan wel wat doen aan de manier waarop ik me ertoe verhoud. Ik zorg voor genoeg pauzes en beweging, ik haal veel energie uit fietstochten. Ik ben ook graag creatief bezig, ik maak zelf kleding en dat gaat gewoon door. En met vrienden kun je wandelen.”
Tabitha van Krimpen
Jonge Theoloog des Vaderlands

De zin van Tabitha van Krimpen: Veranderen wat kan, accepteren wat niet kan

In tijden van corona vertellen meer en minder bekende Nederlanders over hun persoonlijke leefregel of inspirerende zin. Vandaag: Tabitha van Krimpen (24), Jonge Theoloog des Vaderlands, masterstudent aan de Protestantse Theologische Universiteit in Amsterdam. 

Door Maaike van Houten 31 januari 2022

“De afgelopen twee jaar is er in mijn leven heel veel veranderd. Eind 2019 is mijn vader plotseling overleden, hij was 55. Hij stierf vlak voor corona. In het rouwproces speelt corona mee. Je wordt meer teruggeworpen op jezelf, want je contacten zijn beperkt. Enerzijds is het fijn dat je niet zo zichtbaar bent en je in stilte kunt terugtrekken om de dingen te verwerken, anderzijds heb je andere mensen ook nodig.”

“Ik had toen het gebeurde net een week een relatie. Afgelopen voorjaar is het drie maanden uit geweest. Door de dood van mijn vader had ik mijn vriend erg nodig, ik heb op hem geleund. Die bagage neem je mee, maar die ongelijkheid moet wel weer worden rechtgetrokken. Ook omdat je in corona zo weinig met andere mensen kon doen, zocht ik in hem niet alleen een partner, maar ook een vriendin, en een studiegenoot. Hij moest dat allemaal zijn, maar dat kan natuurlijk niet.”

‘Studeren wordt nu platter’
“In de periode dat het uit was, stond ik er voor mijn gevoel weer helemaal alleen voor. Corona was toch al pittig voor mij, als student. Ik woonde op een zolderkamer in Hoofddorp, in een nieuwe omgeving waar ik niemand kende. De master verandermanagement heb ik helemaal vanuit huis gedaan, we hebben nooit één college gehad. Je trekt alleen digitaal met andere studenten op.”

“De waarde van een studie is toch ook dat je het samen doet, dat je een gemeenschap vormt. Studeren wordt nu platter, je bent gericht op de punten die je moet halen, terwijl het een leerproces zou moeten zijn waarin je je ontwikkelt samen met anderen.”

“Aan corona en aan het overlijden van mijn vader kan ik niks veranderen, dat moet ik accepteren. Maar ik kan wel wat doen aan de manier waarop ik me ertoe verhoud. Ik zorg voor genoeg pauzes en beweging, ik haal veel energie uit fietstochten. Ik ben ook graag creatief bezig, ik maak zelf kleding en dat gaat gewoon door. En met vrienden kun je wandelen.”


‘Ik ga mezelf niet sparen’
“In mijn relatie moest ik ook kijken wat ik kan en wil veranderen aan de ander, en wat ik wil veranderen aan mezelf. Want ik kan wel een mooi verhaal houden over wat híj allemaal zou moeten, maar ik heb zelf ook een aandeel. Dat is confronterend, maar ik ga het wel aan om dit als een leerproces te zien en mezelf niet te sparen.”

“Franciscus van Assisi zegt dat je wijsheid nodig hebt om te accepteren wat je niet kan veranderen. Ik hou heel erg van Bijbelse wijsheden, uit de Spreuken bijvoorbeeld, en van vrouwenwijsheid. Ik word gedreven door nieuwsgierigheid en ben op zoek naar inspiratie. Die vind ik in de Bijbel, maar ook bij iemand als Franciscus.”

‘Ik moet leren dat verandering niet op afroep beschikbaar is’
“Wijsheid haal ik ook uit het gebed. Ik bid om wijsheid, om open te staan en ontvankelijk te zijn voor wat er speelt, om niet te denken dat ik zelf de waarheid in pacht heb, om niet over mensen heen te walsen, maar anderen als volwaardig te zien.”

“Als Jonge Theoloog des Vaderlands wil ik graag de kerk vernieuwen, zodat die aantrekkelijk wordt voor jonge mensen. Bijvoorbeeld door jongeren echt ruimte te geven in de besluitvorming. Ik heb wel wijsheid nodig om een balans te vinden tussen een langzame, hervormende aanpak en een radicale omslag. Ik moet leren dat verandering niet op afroep beschikbaar is. Maar geduld is niet mijn sterkste kant. Ik heb al gezegd: als er in dit jaar niks verandert, dan spijker ik, net als kerkhervormer Luther ooit, 95 stellingen op de kerkdeur.”

Lees ook: